Samische cultuur in het rendierkamp

De sledetocht duurt een kwartier. De rest van het bezoek draait om de mensen die al duizenden jaren in het noorden met rendieren leven. Met een beetje achtergrond wordt een leuk dagje uit een dag die je echt begrijpt, en je Samische gids merkt het verschil.

Wie de Samen zijn

De Samen zijn het inheemse volk van het hoge noorden van Noorwegen, Zweden, Finland en het Russische schiereiland Kola, een gebied dat zij Sápmi noemen. Slechts een minderheid hoedt tegenwoordig nog rendieren; de meeste Samen leiden een gewoon modern leven in dorpen en steden, ook in Tromsø. Toch blijft het rendierhouden het hart van de cultuur, en in het grootste deel van Noorwegen is het recht om rendieren te hoeden voorbehouden aan de Samen.

Lange tijd voerde Noorwegen een politiek om Samen tot Noren te maken, waarbij hun talen en tradities op scholen en in kerken werden ontmoedigd. Veel families raakten binnen één generatie hun taal kwijt. Je gids vertelt daar misschien over. Het is een van de redenen waarom de cultuur die je in het kamp ziet met trots wordt gedeeld, en waarom het ertoe doet dat bezoekers luisteren.

De lavvu en de gamme

Een lavvu is de Samische tent: palen die tegen elkaar leunen, bedekt met canvas of huiden, met een open vuur in het midden en een opening bovenin waar de rook ontsnapt. Herders gebruikten hem onderweg met de kudde, en in elk kamp dat we vergelijken, is het de plek waar je opwarmt, eet en luistert. Een gamme is een plaggenhut, gebouwd van hout en bedekt met aarde en gras, die de avondtocht van Tromsø Arctic Reindeer gebruikt voor het diner bij kaarslicht.

Wat er boven het vuur wordt gekookt

Bidos is de klassieker, een stoofpot van rendiervlees, aardappelen en wortels in een heldere bouillon, die van oudsher op bruiloften en andere feesten wordt geserveerd. Tromsø Lapland serveert hem als lunch, met een veganistisch alternatief, de avondtocht als onderdeel van drie gangen, en onze keuze serveert een warme traditionele maaltijd in de lavvu. Koffie wordt vaak in een ketel boven het vuur gekookt. Rendier eten nadat je ze net hebt ontmoet, kan voor bezoekers vreemd voelen; voor herdersfamilies is dat gewoon waar de kudde voor is, en elk deel van het dier wordt gebruikt.

Twee Samische herders in winterkleding voeren een grote kudde rendieren op een besneeuwde helling

De joik

Een joik is de Samische vorm van zingen, en een van de oudste levende zangtradities van Europa. Je joikt niet over iemand; je joikt iemand, een persoon, een plek, een dier, en de joik is van degene over wie hij gaat. Zendelingen veroordeelden het ooit, en generaties lang werd er zachtjes of helemaal niet gejoikt. Bij onze keuze en de avondtocht hoort een joik bij het vuur. Luister in stilte en zing niet mee, tenzij je wordt uitgenodigd.

Lunch, verhalen en een joik in de lavvu

Onze keuze van Tromsø Arctic Reindeer combineert de sledetocht en het voeren met een warme maaltijd en een joik bij het vuur, ~€ 173 vanaf de Prostneset-terminal.

De gákti en de kleuren

Veel gidsen dragen een gákti, de traditionele Samische tuniek in blauw of rood met gekleurde sierbanden. Snit, kleuren en patronen laten zien uit welke streek de drager komt. Het is kleding met betekenis, gedragen op het werk, op bruiloften en op de nationale feestdag, nooit een kostuum. Bewonder hem, vraag ernaar, maar vraag niet of je hem voor een foto mag lenen.

Een herdersjaar in een paar regels

Elk rendier draagt het merk van zijn eigenaar, als kalf in de oren gesneden. Kalveren worden in het voorjaar geboren en in de zomer gemerkt, en de kuddes trekken tussen zomerweiden, vaak aan de kust en op de eilanden, en winterweiden in het binnenland, waar het korstmos onder de sneeuw ligt. In de herfst volgen het bijeendrijven en de slacht. Windparken, wegen, vakantiehuisjes en veranderende winters knijpen de weidegronden af, en na zachte periodes kunnen ijslagen het korstmos onbereikbaar maken. Vraag het je gids; de meesten praten er graag over. Hoe er voor de toeristenkuddes wordt gezorgd staat in onze gids over dierenwelzijn.

Zo ben je een goede gast

  • Vraag het voordat je mensen fotografeert. De rendieren mag je vrij fotograferen; de herders verdienen die beleefdheid.
  • Zeg Samen, niet Lappen. Het oude woord wordt door velen als beledigend ervaren.
  • Volg de gids bij de kudde. Die weet welke dieren schrikachtig zijn.
  • Geen harde muziek, drones of sterk parfum. Tromsø Lapland noemt sterke geuren uitdrukkelijk als niet toegestaan.
  • Stel vragen. De mooiste momenten op deze tochten ontstaan als bezoekers nieuwsgierig zijn.

Ben je er begin februari? De Samische Week in de stad, met rendierraces op straat, komt aan bod in onze gids over het seizoen.

Vragen en antwoorden

Over de Samen en het kamp

Wie zijn de Samen?

Het inheemse volk van Sápmi, dat zich uitstrekt over het noorden van Noorwegen, Zweden, Finland en het schiereiland Kola in Rusland. Slechts een deel hoedt nog rendieren, maar het rendierhouden blijft de kern van de cultuur.

Wat is bidos?

Rendiervlees dat met aardappelen en wortels zachtjes gaart in een heldere bouillon. Het is een feestgerecht, en verschillende kampen bij Tromsø serveren het bij het vuur.

Wat is een joik?

De traditionele Samische vorm van zingen. Er wordt gezegd dat een joik zijn onderwerp is, een persoon, een plek of een dier, in plaats van een lied erover.

Wat is een lavvu?

De Samische tent, met schuin tegen elkaar leunende palen, een bekleding van canvas of huiden en een open vuur in het midden. In de kampen is het de plek waar je eet en naar verhalen luistert.

Mag ik foto's maken van de gidsen?

Vraag het eerst. Foto's van de rendieren en het kamp zijn welkom; mensen verdienen het dat je het ze vraagt.